Racen op GLP-1: mijn resultaten op Marathon en HYROX, inclusief gegevens

Thomas Prommer Hybrid Athlete & Technology Executive Follow on Strava

Published: March 27, 2026

Updated: June 13, 2026

Overzicht van wedstrijdgegevens

Op deze pagina staan mijn marathonresultaten verzameld als basisgegevens — de wedstrijden die de correlatie tussen gewicht en prestaties onmogelijk te negeren maakten en die er uiteindelijk toe leidden dat ik ben begonnen met het GLP-1-protocol (tirzepatide/Mounjaro). Elke finishtijd is afkomstig van de officiële tijdwaarneming. Het gewicht is het gewicht zoals gemeten op de weegschaal op de ochtend van de race.

Ik ben in februari 2026 met GLP-1 begonnen, heb het na een operatie op 21 april 2026 onderbroken — een fietsongeluk waarbij mijn rechterdijbeen brak en het oorspronkelijke raceplan voor 2026 (IM 70.3 Da Nang, Challenge Roth) — en hervatte het bij de onderhoudsfase begin juni 2026. Geen van de onderstaande marathons werd gelopen tijdens het protocol — ze geven het ‘voor’-beeld weer. De ‘tijdens’-wedstrijdgegevens worden nu uitgesteld tot de aanloop naar Challenge Roth 2027.

Mijn doel is transparantie: ik presenteer zowel de cijfers die indrukwekkend lijken als die welke dat niet doen. Gewichtsverlies draagt bij aan de loopefficiëntie, maar de wedstrijddag wordt beïnvloed door tientallen variabelen. Ik probeer uit te zoeken wat er veranderde door het gewicht, wat door de conditie, en wat gewoon te wijten was aan het weer en de omstandigheden op het parcours.

Referentiegegevens Marathon

Alle vier onderstaande marathons zijn van vóór GLP-1. Ik vermeld het lichaamsgewicht op de ochtend van de wedstrijd en de omstandigheden om context te bieden voor elke eindtijd. Het patroon dat naar voren komt — sneller bij een lager gewicht — was de aanleiding om GLP-1 te proberen.

De opvallendste vergelijking: in Metropolis liep ik met een gewicht van 92 kg een tijd van 3:23. In Shanghai en Valencia liep ik met een gewicht van 95 kg tijden van 3:49 en 3:51 — ongeveer 26-28 minuten langzamer. Berlijn is de uitschieter: hetzelfde gewicht van 92 kg als in Metropolis, maar een eindtijd van 3:55 , omdat het warm was en ik daar in de tweede helft de prijs voor betaalde.

Dit zijn observatiegegevens, geen gecontroleerd experiment. Conditie, kwaliteit van de taper, tempostrategie en parcoursprofiel varieerden allemaal tussen deze races. Maar het gewicht was de grootste beïnvloedbare variabele, en de correlatie was moeilijk te negeren. Toen ik in januari 2026 ondanks consequente training weer op 94,5 kg zat, werd GLP-1 een serieuze optie.

HYROX Resultaten

HYROX is een bijzonder interessant testcase omdat de prestaties afhangen van zowel de loopsnelheid als de functionele kracht bij de oefeningen. Gewichtsverlies zou de tussentijden bij het hardlopen moeten verbeteren, maar zou krachtgerichte oefeningen zoals sled push, sled pull en wall balls kunnen beïnvloeden.

Ik heb HYROX nog niet gelopen tijdens het GLP-1-protocol. De wedstrijdgegevens van HYROX zullen worden toegevoegd naarmate de evenementen worden voltooid. De vergelijking waarin ik het meest geïnteresseerd ben: of verbeteringen in de tussentijden bij het hardlopen door een lager lichaamsgewicht eventuele verliezen bij de krachtoefeningen als gevolg van verminderde massa compenseren.

Tussentijdanalyse

De ruwe finishtijden vertellen slechts een deel van het verhaal. Ik beschik niet over gedetailleerde tussentijdgegevens met hartslaguitsplitsingen voor deze wedstrijden, maar de algemene correlatie tussen gewicht en tempo over de vier marathons geeft een duidelijk beeld van de richting.

Correlatie tussen gewicht en tempo

Het meest opvallende patroon in de basisgegevens:

• Bij 92 kg (Metropolis): eindtijd 3:23:41, gemiddeld tempo 4:49/km
• Bij 95 kg (Valencia): eindtijd 3:51:01, gemiddeld tempo 5:29/km
• Verschil: ~40 seconden/km langzamer bij 3 kg meer
• Over de marathonafstand: ~28 minuten verschil bij een gewichtsverschil van 3 kg

Berlijn maakt het beeld ingewikkelder: ik liep de race met een gewicht van 92 kg, maar finishte in 3:55:07 vanwege de hitte. Dit herinnert ons er nuttig aan dat gewicht niet de enige variabele is. Omstandigheden, de kwaliteit van de taper, beslissingen over het tempo en cumulatieve vermoeidheid spelen allemaal een rol. De vergelijking tussen Metropolis en Valencia is het duidelijkste signaal met betrekking tot het gewicht in mijn gegevens, maar het is nog steeds geen gecontroleerd experiment.

Tempo bij hartslag

Ik loop niet met een hartslagmeter met borstband of een hardloopvermogensmeter waarmee ik zuivere vergelijkingen tussen races op basis van tempo en hartslag zou kunnen maken. De optische hartslagmeting van Garmin aan de pols levert te veel ruis op voor dit soort analyses. De marathongegevens geven aanwijzingen voor het effect van het gewicht, maar ik kan dit met de gegevens die ik heb niet isoleren van veranderingen in de aërobe conditie.

Voor toekomstige wedstrijden tijdens het GLP-1-protocol ben ik van plan een borstband te dragen om zuiverdere hartslaggegevens vast te leggen. Dit maakt een goede vergelijking van tempo bij hartslag mogelijk tussen wedstrijden vóór en na het GLP-1-protocol.

Ontwikkeling van het vermogen-gewichtsverhouding

Hoewel ik geen gegevens over hardloopvermogen heb, biedt mijn vermogen-gewichtsverhouding bij het fietsen de duidelijkste objectieve maatstaf voor hoe het GLP-1-protocol de prestaties beïnvloedt in verhouding tot de lichaamsmassa. FTP-schattingen zijn afkomstig van Intervals.icu en gebaseerd op gestructureerde fietsworkouts.

De FTP-winst is het resultaat van gestructureerde fietstraining (TrainingPeaks-plan), niet van het medicijn GLP-1 zelf. Maar de verbetering in W/kg wordt versterkt door gelijktijdig gewichtsverlies — ik produceer meer watt terwijl ik minder kilogram weeg. Dat is het samengestelde voordeel van het combineren van gestructureerde training met beheer van de lichaamssamenstelling.

Opmerking: het gewicht schommelt dagelijks. Dit zijn waarden op de meetdag, geen voortschrijdende gemiddelden. Het huidige gewicht van 92,5 kg is hoger dan het dieptepunt van 91,0 kg, wat een weerspiegeling is van normale dagelijkse schommelingen en glycogeenopbouw, niet van het mislukken van het protocol.

Zie voor het volledige wiskundige raamwerk achter deze berekeningen mijn diepgaande analyse van wedstrijdgewicht en vermogen-gewichtsverhouding .

Aankomende wedstrijden

Het oorspronkelijke plan voor 2026 was om het protocol te testen tijdens twee duurwedstrijden met mijn nieuwe GLP-1-gewicht. Beide zijn geannuleerd na de dijbeenbreuk op 21 april 2026 — de pagina blijft hier ter documentatie:

• IM 70.3 Da Nang — 10 mei 2026. Geannuleerd. Dit zou de eerste triatlon op het nieuwe gewicht worden, met fietsvermogensgegevens, hardloopsplitsen en algehele tempo-indeling.
• Challenge Roth — 6 juli 2026. Geannuleerd. Inschrijving deze week overgedragen naar Challenge Roth 2027 (zondag 4 juli 2027). Was het doel voor de volledige afstand Ironman met uitgebreide fietsvermogens- en voedingsgegevens gedurende meer dan 9 uur.

Nieuw doel: Challenge Roth 2027. Het GLP-1-protocol is begin juni 2026 hervat op onderhoudsniveau; wedstrijdgegevens volgen zodra ik toestemming krijg om deel te nemen. De voortgang van het herstel is te volgen in het logboek ‘Road to Ironman’.

Belangrijkste conclusies

Na bestudering van de basisgegevens valt het volgende op:

1. Gewicht is de belangrijkste beïnvloedbare variabele. Over vier marathons heen was het lichaamsgewicht op de ochtend van de race de duidelijkste voorspeller van mijn eindtijd. Bij 92 kg liep ik 3:23. Bij 95 kg liep ik 3:49-3:51. Dat is ongeveer 9 seconden per km per kilogram — wat qua richting overeenkomt met gepubliceerde schattingen van 3-4 sec/km/kg voor getrainde hardlopers, hoewel mijn cijfers hoger liggen, waarschijnlijk omdat de omstandigheden en mijn conditie ook varieerden.
2. Bij fietsen geeft W/kg een duidelijker beeld. De vermogensmeter op de fiets elimineert factoren als tempo, het weer en het parcoursprofiel. Een stijging van 2,76 naar 3,04 W/kg (een verbetering van 10%) in vijf weken is aanzienlijk. De stijging van de FTP was het gevolg van de training; de toename in W/kg kwam doordat ik die training uitvoerde met een lager lichaamsgewicht.
3. Dit is geen gecontroleerd experiment. Ik heb meerdere variabelen tegelijkertijd gewijzigd: lichaamsgewicht, trainingsstructuur en trainingsvolume (triatlonvoorbereiding). Een eenduidige causale toeschrijving is niet mogelijk. Ik presenteer correlaties en ben expliciet over verstorende factoren.
4. De echte gegevens beginnen nu. De uitgangscijfers geven het patroon weer. De komende wedstrijden met het nieuwe lichaamsgewicht zullen uitwijzen of de verbeteringen in het vermogen-gewichtsverhouding zich vertalen in resultaten bij de finish.

Ga voor het volledige protocol en de context van mijn traject terug naar de GLP-1-pagina . Zie mijn gids voor voeding op de wedstrijddag voor informatie over hoe ik mijn voeding op de wedstrijddag heb aangepast.