GLP-1 voor sporters: mijn weg naar wedstrijdgewicht

• Gewicht (kg)
• Vetpercentage (%)
• open = geschat, niet gemeten
• gearceerd = op dat middel · balken = dosis, geschaald per middel

1. 1 20 feb First injection — 2.5 mg tirzepatide (Mounjaro)
2. 2 27 mrt End of the 5-week protocol — dose cut to 20 units
3. 3 21 apr Femur fracture — cycling crash. Stopped tirzepatide; no weigh-ins for two months
4. 4 5 jun Restarted tirzepatide after the off-drug gap
5. 5 29 jun Switched to semaglutide (Ozempic) — first full dose, 18 units
6. 6 16 jul Up to 30 units — 15u never held appetite for a full week
7. 7 28 jul Up to 35 units — 30u stopped holding around day 6
8. 8 3 aug Taper begins — back down to 30 units
9. 9 29 aug Back to tirzepatide: 2.5 mg Mounjaro, Japanese label
10. 10 15 sep Last dose: the last pen on hand. No supply after leaving Germany

53 wegingen (52 gemeten) · 19 vetmetingen (12 gemeten) · 25 injecties. Wegingen en vetmetingen uit mijn eigen registratie, injecties uit mijn doseringslogboek. Het vetpercentage komt uit een omtrekmodel, niet uit een DEXA-scan — zie het niveau als indicatie en de trend als het signaal. Bijgewerkt 4 okt 2026.

Tijdlijn van het protocol — belangrijke momenten

1. 20 feb Eerste injectie
   (2,5 mg tirzepatide)
2. 22 feb Weging week 1
   95,8 kg
3. 27 mrt Einde van het
   5-wekenprotocol
4. Eind mrt Dosis verlaagd naar
   20 eenheden
5. 21 apr Val — gestopt
   met tirzepatide
6. Begin jun Piek zonder GLP
   ~96 kg
7. 6 jun Herstart — nu
   net onder 94 kg
8. 29 jun Overgestapt op Ozempic
   eerste dosis, 18 eenheden
9. 3 jul Dosis omlaag naar
   15 eenheden
10. 16 jul Omhoog naar 30 eenheden
    (15 hield geen stand)
11. 28 jul Omhoog naar 35 eenheden
    (30 hield geen stand)
12. 6 aug Laagste tot dan toe
    89,7 kg
13. 10 aug 40 eenheden — hoogste
    dosis tot dan toe
14. 29 aug Terug naar tirzepatide
    2,5 mg, Japans etiket
15. 15 sep Laatste dosis
    voorraad op
16. 17 sep Laagste van het hele logboek
    86,2 kg
17. 4 okt 19 dagen gestopt
    88,9 kg (+2,7)

Waarom deze vraag ineens overal opduikt

GLP-1-medicijnen staan op het punt massaal te worden. Morgan Stanley verwacht dat het aantal Amerikanen op GLP-1 het komende decennium verviervoudigt, van ongeveer 13 miljoen eind 2025 tot 55 miljoen in 2035, zo'n 15% van de Amerikaanse bevolking. Een enquête van KFF vond al dat 12% van de Amerikaanse volwassenen (~30 miljoen mensen) zei op dat moment een GLP-1-middel te gebruiken. Het verschil tussen die cijfers komt vooral uit de booming markt voor bereidingen op maat: mensen die een recept krijgen via Hims, telehealth-klinieken en online apotheken, en die niet in de verkoopcijfers van de farmaceuten terechtkomen.

De volgende golf wordt groter. Lagere prijzen door generieke middelen en bereidingen op maat, nieuwe pilvormen zonder wekelijkse injectie en een ruimere vergoeding door Medicare komen allemaal samen in 2026–2027. Dit is geen nichevraag meer voor diabetici of mensen met ernstig overgewicht. Het wordt een gangbaar hulpmiddel, en duursporters lopen voorop, met nu al de praktische vragen die ertoe doen: Kan ik hierop trainen? Verpest het mijn wedstrijdvoeding? Verlies ik spiermassa? Precies dat heb ik vastgelegd.

Waarom ik met GLP-1 ben begonnen

Begin 2026 zat ik midden in de Ironman-voorbereiding voor Challenge Roth (juli 2026) en liep ik meerdere marathons per jaar. Trainingsweken kwamen regelmatig op 15–20 uur, en de honger die bij dat volume hoort is meedogenloos. Het patroon was altijd hetzelfde: hard trainen, uitgehongerd raken, te veel eten, het tekort tenietdoen. Ironman-training loste dat niet op. Het maakte het erger.

Ik ben ook mijn hele leven al gevoelig voor suiker. Suikerbuien als kind, emotioneel eten bij veel stress, het soort patroon dat niet verdwijnt maar gewoon wacht. Dit is geen verhaal over klinische obesitas. Ik begon rond de 96 kg en wilde naar een echt wedstrijdgewicht, waar watt per kilo echt verschil maakt in wat ik op de fiets kan en in hoe de laatste 10 km van een marathon voelen. Wilskracht liet me al jaren in de steek. Elk trainingsblok werd ik een tijdje slanker, en dan won de eetlust weer.

Het gesprek met de arts was kort. Hij schreef tirzepatide (Mounjaro) voor, een KwikPen van 5 mg, met 2,5 mg per week: de startdosis. Geen langdurig onderhoud. Een hulpmiddel om de hongerlus te doorbreken tijdens het zwaarste trainingsblok en me op wedstrijdgewicht te krijgen voordat het seizoen begon. De eerste injectie ging erin op 20 februari 2026.

Mijn protocol

• Medicijn: Tirzepatide (Mounjaro) KwikPen 5 mg
• Dosis: 2,5 mg per week (30 eenheden) in week 1-6, verlaagd naar ~1,67 mg (20 eenheden) vanaf week 7
• Injectiedag: vrijdag om 19:30, 's avonds voor het slapengaan, om eventuele bijwerkingen te verslapen
• Startdatum: 20 februari 2026
• Einde eerste protocol: 27 maart 2026 (5 weken)
• Voortzetting: verlaagd naar 20 eenheden van eind maart tot half april
• Gepauzeerd: gestopt op 21 april 2026 na een operatie aan een gebroken dijbeen, bewust zonder GLP tijdens het herstel om genoeg te eten voor het herstel van het bot
• Herstart: begin juni 2026, met de doses die nog in de pen zaten, als onderhoud, geen nieuwe afvalperiode
• Ander middel: 29 juni 2026, eerste injectie semaglutide (Ozempic), 18 eenheden. Geen enkele kliniek in Saigon heeft tirzepatide betrouwbaar op voorraad, dus het hervatte protocol ging over op een GLP-1 die op één receptor werkt

Het plan was altijd 5 weken, geen onbeperkt gebruik. De hongerlus doorbreken in het zwaarste trainingsblok, gewoonten opbouwen die na het stoppen zouden blijven, en op wedstrijdgewicht aan het Ironman-seizoen beginnen. Dat was de theorie.

Monitoring: wekelijkse omtrekmetingen (gewicht, taille, buik, borst, heupen, dijen), vetpercentage en vetvrije massa geschat uit die cijfers met een lineair regressiemodel, bloedonderzoek voor en na het protocol.

Gewichtsverloop

Alle metingen op hetzelfde moment van de dag gedaan en bijgehouden in mijn systeem voor trainingsregistratie. De cijfers hieronder zijn de ruwe meetdata.

Datum	Gewicht (kg)	Opmerkingen
18 jan 2026	94,1	Nulmeting vóór het protocol
16 feb 2026	96,4	Laatste meting vóór de start met GLP-1
20 feb 2026	—	Eerste injectie tirzepatide (2,5 mg, 30 eenheden)
22 feb	95,8	Week 1
1 mrt	94,9	Week 2
7 mrt	93,2	Week 3
16 mrt	92,0	Week 4
22 mrt	89,0	Week 5 — weggelaten als uitschieter, zie opmerking hieronder
29 mrt	90,2	Week 6 — protocol officieel beëindigd op 27 mrt
6 apr	93,6	Week 8 — 2 weken op de lagere dosis (20 eenheden)
11 apr	—	Week 9 — lagere dosis, honger komt duidelijk terug, kleine eetbuien
21 apr	—	Dijbeenbreuk + operatie — gestopt met tirzepatide, bewust zonder GLP om het bot te laten genezen
6 mei	94,0	Zonder GLP — medische controle, gewicht stijgt op een calorieoverschot voor het herstel
Begin jun	~96	Piek zonder GLP (ca.) — eten om te genezen, been mag niet belast worden
6 jun	—	Herstart — resterende doses uit de oorspronkelijke pen
13 jun	<94	Eén week weer op het middel — de top gaat van de terugval af
29 jun	—	Eerste injectie semaglutide (Ozempic), 18 eenheden — overgestapt van tirzepatide (niet verkrijgbaar in Vietnam); vóór het ontbijt, geen honger, geen misselijkheid
3 jul	—	Tweede injectie Ozempic, 15 eenheden — omlaag van 18 na een week waarin de trek onder controle bleef en het tekort netjes klopte; verplaatst naar een avonddosis (18:00)
10 jul	95,2	Terug omhoog naar 20 eenheden — 15 eenheden hield de eetlust niet tegen
16 jul	—	30 eenheden — de stap van 25 eenheden overgeslagen vanwege een reis
28 jul	91,2	35 eenheden — 30 eenheden hield de food noise geen volle 7 dagen tegen
2 aug	91,1
3 aug	—	Terug naar 30 eenheden, een dag eerder dan gepland — ook 35 eenheden brak op dag 6
6 aug	89,7	Laagste meting op dat moment
9 aug	91,8	Drie dagen later 2,1 kg hoger — ruis door reizen en bijvullen
10 aug	—	40 eenheden, de hoogste dosis van de kuur
21 aug	90,0	Bali, meting met het meetlint
29 aug	—	Terug naar tirzepatide, 2,5 mg (Japans etiket, pen voor eenmalig gebruik)
31 aug	88,4	Nuchter
3 sep	88,2	Tweede dosis tirzepatide; laatste weging voor vertrek uit Bali
15 sep	—	Vierde en laatste dosis tirzepatide, de laatste pen die ik had
17 sep	86,2	Nuchter, twee dagen na de laatste dosis. Laagste meting van het hele logboek
22 sep	88,1	Nuchter, 7 dagen gestopt, na een trans-Atlantische vlucht
4 okt	88,9	Nuchter, 19 dagen gestopt

Mijn gewicht schommelt van dag tot dag 2–3 kg door hydratatie, trainingsbelasting en het tijdstip van eten, dus de trend telt zwaarder dan één losse meting. De 89,0 kg op 22 mrt ligt zo'n 3 kg onder de wegingen ervoor en erna (92,0 kg op 16 mrt, 90,2 kg op 29 mrt), dus ik behandel die als een foute meting en laat hem buiten de trend. Het laagste gewicht van het hele logboek is 86,2 kg op 17 september. Twee weken na de verlaging naar 20 eenheden zat ik op 6 april weer op 93,6 kg, en deze week (week 9) is de honger merkbaar scherper dan op de volledige dosis. De onderdrukking is zwakker, het venster voor de volgende injectie voelt langer, en voor het eerst in dit protocol heb ik een paar kleine eetbuien gehad. Eerlijk gezegd: alcohol maakte het erger. Op avonden met een drankje of twee gingen de remmen eraf en liepen de porties uit de hand, op een manier die op 30 eenheden gewoon niet gebeurde. Het oude patroon uit mijn jeugd (emotioneel eten, gevoeligheid voor suiker) is er nog. De lagere dosis dekte het alleen niet meer af. Half april twijfelde ik of ik terug moest naar de volledige dosis of langzamere vooruitgang moest accepteren en direct aan de gewoonten moest werken. Een val met de fiets op 21 april besliste die vraag voor me (zie de update hieronder). Meer over de wisselwerking tussen eetlust, alcohol en eetbuien in de update over suikertrek.

Update — juni 2026: zonder GLP om een dijbeen te laten genezen, daarna weer begonnen

Op 21 april 2026 brak ik mijn rechterdijbeen bij een val met de fiets en werd ik dezelfde dag geopereerd. Ik stopte die dag met tirzepatide en bleef er bewust vanaf. Een breuk geneest op een overschot, niet op een tekort. Het bot heeft calorieën en eiwit nodig om zich te herstellen, en eetlustonderdrukking is precies het tegenovergestelde van wat daarvoor nodig is. Dus zette ik het protocol stil en liet ik mezelf eten.

Het deed wat je zou verwachten. In de weken zonder het middel liep mijn gewicht op van ongeveer 93 kg tot ruwweg 96 kg. Bij de controle op 6 mei zat ik op weg omhoog op 94,0 kg. Die ruil vind ik prima. Een paar kilo extra meedragen terwijl je been niet belast mag worden, telt veel minder dan genoeg bouwmateriaal in een genezend dijbeen stoppen, en er was geen wedstrijd om licht voor te zijn: Da Nang en Challenge Roth 2026 waren al van de baan.

Ongeveer een week geleden, begin juni, ben ik opnieuw begonnen, met de doses die nog in de oorspronkelijke pen zaten. Het bot is ver genoeg hersteld dat een tekort niet meer het risico is dat het eind april was, en de honger aan het eind van de week kroop terug naar dezelfde patronen die ik op de lagere dosis had vastgelegd. Eén week weer op het middel en ik zit net onder de 94 kg. Dit is geen nieuwe afvalperiode naar wedstrijdgewicht. Het is onderhoud: de top van de terugval afhalen terwijl het trainingsvolume nog een fractie van normaal is en het been nog geneest. Wedstrijdgewicht is nu een zorg voor 2027.

Update 29 juni: een ander middel. De herstart begin juni was het laatste van de oorspronkelijke Mounjaro-pen. Toen die op was, was er niets om hem mee bij te vullen: geen enkele kliniek in Saigon heeft tirzepatide betrouwbaar op voorraad, en alle vijf die ik benaderde zeiden hetzelfde. Dus na een consult bij de endocrinoloog bij Victoria Healthcare op 22 juni ging het recept over op semaglutide (Ozempic): dezelfde GLP-1-klasse, één receptor in plaats van het dubbele GIP/GLP-1-mechanisme van tirzepatide. Wat die overstap je als sporter echt kost, heb ik uitgewerkt in Ozempic vs Mounjaro.

De eerste injectie semaglutide zette ik op de ochtend van 29 juni: 18 eenheden, vóór het ontbijt. Die viel goed: geen honger de hele ochtend en nul misselijkheid, wat ongeveer zo zacht is als een eerste dosis van een nieuwe GLP-1 kan zijn. De onderdrukking hield alleen niet de hele dag aan: na ongeveer vijf uur was de eetlust terug, honger rond een 5 op 10. Een lage startdosis van een middel dat op één receptor werkt, zou de honger nooit zo platslaan als de volledige dosis tirzepatide; dat is te verwachten, en het plan is om op te hogen. Ik begin bewust laag en hoog langzaam op. Het doel is hetzelfde bescheiden doel: de kilo's kwijtraken die erbij kwamen tijdens de periode waarin mijn been niet belast mocht worden, met ongeveer een halve kilo per week, gelijk met het lichte vroege opbouwblok, zonder een dijbeen dat nog aan het hermodelleren is uit te hongeren. Geen afvalperiode naar wedstrijdgewicht. Dat blijft 2027.

Update 3 juli: omlaag, niet omhoog. De indruk van dag één op 29 juni leek zwak: honger terug binnen ongeveer vijf uur, dus het plan was toen om op te hogen. De volle week veranderde dat. Over de zeven dagen hield 18 eenheden de trek in toom en zorgde het voor een net calorietekort, en meer heb ik in een licht opbouwblok niet nodig. Dus ging de injectie van vandaag de andere kant op: 15 eenheden, 's avonds om 18:00 in plaats van 's ochtends. Het idee is om de laagste dosis te vinden die nog werkt en daar te blijven (minimaal effectieve dosis, niet maximaal), wat de pen langer laat meegaan en de bijwerkingen bijna op nul houdt. Als de trek de komende week doorbreekt, ga ik terug naar 18. Nog steeds onderhoud, nog steeds een plan voor wedstrijdgewicht in 2027.

Update — augustus 2026: vier dosisverhogingen, dezelfde muur op dag 6

De update van 3 juli hierboven eindigt met een net idee: zoek de laagste dosis die nog werkt en blijf daar. Dat is niet wat er gebeurde. In de vijf weken daarna ging de dosis vier keer omhoog, en de eerlijke samenvatting is dat geen enkele verhoging ook maar één extra dag eetlustonderdrukking opleverde.

Datum	Eenheden	Dosis	Waarom
29 jun	18	0,25 mg	Startdosis volgens de bijsluiter, overstap van tirzepatide
3 jul	15	0,21 mg	Omlaag, test van het minimum dat nog werkt
10 jul	20	0,28 mg	15 eenheden onderdrukte de eetlust niet
16 jul	30	0,42 mg	Stap van 25 eenheden overgeslagen vanwege een reis
22 jul	30	0,42 mg	Aanhouden
28 jul	35	0,49 mg	30 eenheden hield de food noise geen zeven dagen tegen
3 aug	30	0,42 mg	Terug omlaag, een dag vervroegd door sterke honger in de avond
10 aug	40	0,56 mg	Hoogste dosis van de kuur

Lees de kolom "waarom" van boven naar beneden en het patroon is moeilijk te missen. Op 30 eenheden kwam de honger terug op dag 6. Op 35 eenheden kwam de honger terug op dag 6. Op 40 eenheden kwam hij de dag erna al terug en heb ik de hele avond doorgegeten. Vier verhogingen, één onveranderd breekpunt. Als de dosis-responscurve werkte zoals internet beweert, zou die kolom er anders uitzien.

Ik heb nog geen verklaring gevonden die ik vertrouw. Gewenning is de voor de hand liggende gok en ik denk niet dat de tijdlijn dat ondersteunt: het breekpunt schoof niet eerst later op om daarna in te storten, het lag vanaf het begin op dag 6. De ongemakkelijkere mogelijkheid is dat wat er doorheen breekt helemaal geen fysiologische honger is, en dan lost geen enkele dosis het op.

Wat het voedingslogboek echt laat zien: spreiding, geen beperking

Mijn eerste inschatting was dat ik overdag te weinig at en daar 's avonds voor betaalde. Toen haalde ik de hele twee weken erbij in plaats van de twee dagen die bij de theorie pasten, en dat hield geen stand. Acht gelogde dagen tussen 28 juli en 10 augustus komen gemiddeld uit op 3.138 kcal tegenover een doel van 3.100. Gemiddeld eet ik precies wat ik zou moeten eten.

Het probleem is de spreiding. Diezelfde dagen lopen van 1.340 kcal tot 5.360 kcal, en beide uitersten vallen binnen hetzelfde venster van vijf dagen. Dat is een cyclus van beperken en dan corrigeren, geen tekort, en het verklaart de honger in de avond veel beter dan de dosis. Een dag van 1.340 kcal blijft geen dag van 1.340 kcal. Die wordt terugbetaald, meestal na het donker, meestal met iets wat ik niet van plan was te eten.

Kanttekening, en een echte: van 6 van die 14 dagen is helemaal geen voedingslog. Elke conclusie in dit deel rust op onvolledige data, en dat zeg ik liever dan dat ik acht dagen als twee weken presenteer.

Gewicht: 5 kg eraf, daarna vlak

Eerst het goede deel. 96,0 kg op 7 januari, 95,2 kg op 10 juli toen de Ozempic-fase echt op gang kwam, en 89,7 kg op 6 augustus, de laagste meting op dat moment. Ruwweg 5 kg in vier weken.

Het deel dat zwaarder weegt: die trend is gestagneerd. 91,1 kg op 2 augustus, 89,7 op de 6e, 91,8 op de 9e. Netto over de week zit ik 0,7 kg hoger. Het cijfer van ~1 kg per week beschrijft 10 juli tot 6 augustus. Het beschrijft niet de week daarna, en het als huidig tempo noemen zou precies het soort ding zijn dat dit logboek wil vermijden.

Twee dingen om naast die cijfers te houden. Dagelijkse metingen schommelen op reis- en bijvuldagen zo'n 2 kg, dus het dieptepunt van 6 augustus en de piek van 9 augustus liggen drie dagen uit elkaar en zijn allebei echt: dat is ruis, geen ommekeer. En 1 kg per week is echt snel voor iemand die al slank is; op dit punt is het meeste wat er nog af kan geen vet. Bij het lichaam van een sporter is dat een vraag over lichaamssamenstelling, geen vraag over afvallen, en dat was de redenering achter een geplande afbouw tot begin september. Die afbouw liep niet af zoals gepland: de laatste dosis semaglutide werd uiteindelijk 38 eenheden op 23 augustus, de dekking was die week op, en een koolhydraatbui op de avond van de 28e besliste of ik hetzelfde middel verder zou afbouwen of in plaats daarvan van molecuul zou wisselen.

De overstap: terug naar tirzepatide, via het Japanse etiket

Per 29 augustus 2026 is de overstap gedaan, niet gepland. Eerste dosis 2,5 mg, die ochtend genomen: een ander molecuul, geen andere dosis: terug naar tirzepatide, betrokken via het Japanse etiket. Ook het apparaat is dit keer anders: een Ateos-autoinjector met vaste dosis voor eenmalig gebruik, geen pen met draaiknop en klik. Je kunt er niet mee optitreren, de startdosis is de enige dosis die hij geeft.

De redenering volgt direct uit de tabel hierboven. Vier verhogingen van semaglutide verschoven de muur op dag 6 met niets, en dat is het duidelijkste signaal in dit hele logboek dat de grens niet in de hoeveelheid middel zit. Tirzepatide werkt via een ander mechanisme, een dubbele GIP/GLP-1-agonist in plaats van alleen GLP-1, en het is het middel dat ik gebruikte toen het eerste blok echt werkte. Ik ben er niet mee gestopt omdat het faalde. Ik stopte op 29 juni omdat geen enkele kliniek in Saigon het betrouwbaar op voorraad had, en dat is een leveringsprobleem, en een leveringsprobleem los je anders op dan een farmacologisch probleem.

Eén detail over de naamgeving dat ik duidelijk wil benoemen, omdat een fout hier een receptgeneesmiddel verkeerd zou beschrijven. In Japan brengen Eli Lilly Japan en Mitsubishi Tanabe tirzepatide op de markt onder twee etiketten voor twee indicaties: Mounjaro (マンジャロ) is het etiket voor diabetes type 2, en Zepbound (ゼップバウンド) is het etiket voor obesitas, in januari 2025 goedgekeurd door het MHLW. Hetzelfde molecuul, dezelfde zes dosisstappen van 2,5 mg tot 15 mg. Ik heb geen diabetes, dus het etiket dat echt past bij de reden waarom ik het zou nemen, is dat voor obesitas, wat er uiteindelijk ook op de doos staat. Dat is een gesprek met de voorschrijvende arts, niet iets om uit te zoeken door een website te lezen.

Waar ik op ga letten, en wat ik hier ga vastleggen: of de muur op dag 6 überhaupt verschuift met een ander mechanisme, en wat er met het tempo van afvallen gebeurt. Tirzepatide gaf in SURMOUNT-1 op de maximale dosis gemiddeld ongeveer 21% gewichtsverlies, tegenover ~15% voor semaglutide in STEP 1, dus de eerlijke verwachting is dat het sneller gaat. Bij 8,8% vetpercentage is dat niet automatisch goed nieuws. Sneller afvallen vanuit een al slank startpunt is precies de situatie waarin je gezicht mee verdwijnt, en dat heb ik apart uitgewerkt in Ozempic-gezicht bij 11% vetpercentage. Als het tempo omhooggaat, gaat de dosis omlaag.

Iets wat mensen nu vragen, nu het plafond van tirzepatide bekend is: wat komt er daarna. De kandidaat die het verst is, is retatrutide, een drievoudige agonist waar mensen op zoeken als "reta peptide" of "GLP-3". Het zit nog in fase 3 en is nergens goedgekeurd. Ik neem het niet en dit is geen aanbeveling. De studiecijfers en de echte stand van de regelgeving houd ik op één plek bij, hier: GLP-3-peptide, en waar retatrutide echt staat.

Update — oktober 2026: weer gestopt met het middel, en het gewicht begon terug te komen

De herstart met tirzepatide deed zijn werk. Vier doses van 2,5 mg, op 29 augustus, 3 september, 10 september en 15 september. Op 17 september, twee dagen na de laatste, woog ik nuchter 86,2 kg, de laagste meting van dit hele logboek, en 3,5 kg onder het dieptepunt van 6 augustus.

Toen raakte de voorraad op. De dosis van 15 september was de laatste pen voor eenmalig gebruik die ik had. Ik zat in Duitsland, de pennen waren Japans, en ik vloog door naar New York en daarna Californië zonder bijvulling. Er was geen afbouw en geen klinische beslissing achter het stoppen.

Dit is wat de weegschaal daarna deed. Alle drie zijn nuchtere ochtendwegingen.

Datum	Dagen sinds laatste dosis	Gewicht (kg)	Waar
17 sep	2	86,2	Duitsland, laatste ochtend voor de vlucht
22 sep	7	88,1	New York
4 okt	19	88,9	Orange County, Californië

Hoeveel van die 2,7 kg is echt teruggekomen gewicht?

Dat is +2,7 kg in 17 dagen, en het is zwak bewijs voor vettoename. Er zit een trans-Atlantische vlucht tussen de eerste twee metingen en een vlucht dwars door de VS tussen de laatste twee. De weging van 17 september was in lichte sportkleding. En er zijn maar twee metingen zonder het middel, na bijna dagelijkse wegingen op Bali, dus ik kan de lijn ertussen niet trekken. De eerste kilo's die na een tekort terugkomen, zijn vooral glycogeen, het water dat daarmee wordt opgeslagen en voedsel in de darmen. Mijn hardloopvolume stijgt ook weer (26,6 km deze week, het meeste sinds het dijbeen), en bijgevuld glycogeen weegt ook iets.

De richting en de timing zijn lastiger weg te verklaren. Tirzepatide heeft een halfwaardetijd van ongeveer vijf dagen. Op dag 7 zat er nog iets meer dan een derde van de laatste dosis in het bloed, en op dag 19 minder dan een tiende. Het gewicht begon in die eerste week te stijgen en is niet meer gedaald.

Het is ook de derde keer dat dit logboek hetzelfde laat zien. Na de dosisverlaging in maart zat ik binnen twee weken weer op 93,6 kg. Zonder het middel voor het dijbeen in april ging ik van ongeveer 93 naar ruwweg 96 kg. Weer gestopt in september: +2,7 kg in 17 dagen. Dat zijn drie keer stoppen en drie keer terugval. Die van het dijbeen was een bewust overschot om een bot te laten genezen. De andere twee niet, en de gewoonten die ik in het onderdrukkingsvenster zou opbouwen, hielden beide keren geen stand.

Wat laten de stoppersstudies met GLP-1 zien?

De studies vonden hetzelfde over een vol jaar. In SURMOUNT-4 (Aronne et al., JAMA 2024) kwamen mensen die 36 weken op tirzepatide waren afgevallen en daarna op een placebo overgingen, in het jaar daarna 14% van hun lichaamsgewicht weer aan, terwijl de groep die het middel bleef gebruiken verder afviel. In de extensie van STEP 1 (Wilding et al., Diabetes, Obesity and Metabolism 2022) kwamen mensen die stopten met semaglutide 2,4 mg binnen een jaar ongeveer twee derde van wat ze waren kwijtgeraakt weer aan: 11,6 van 17,3 procentpunt. Dat waren volledige doses: 10 of 15 mg tirzepatide gedurende 36 weken, semaglutide 2,4 mg gedurende 68. Ik zat op de startdosis van 2,5 mg, die de bijsluiter alleen als begindosis ziet, en dat voor vier injecties. Zeventien dagen op de weegschaal van één sporter bewijzen niets over een jaar, al lijken ze op het begin van dezelfde curve.

Of en wanneer ik weer begin, is een gesprek met de voorschrijvende arts, en er is sowieso geen pen om mee te herstarten. Tot die tijd heeft de volgende update hier meer dan drie wegingen nodig voordat hij iets over de curve kan zeggen.

Lichaamssamenstelling

Lokaal heb ik geen toegang tot een DEXA-scan, dus de lichaamssamenstelling volg ik via wekelijkse omtrekmetingen die door een lineair regressiemodel voor vetpercentage en vetvrije massa gaan. Niet perfect. Consistent genoeg voor een trend.

Geschat vetpercentage: 13,0% (22 feb) → 11,3% (22 mrt, dieptepunt) → 11,6% (6 apr, lagere dosis).

Geschatte vetvrije massa: 83,3 kg (22 feb) → 78,9 kg (22 mrt). Dit is het getal waar ik steeds naar blijf staren. Ongeveer 4 kg geschatte vetvrije massa ging er samen met het vet af, ondanks volledige krachttraining en een hoge eiwitinname. Tot zover "spierbehoud gaat vanzelf." Het is actief werk, ik deed het allemaal, en toch verloor ik vetvrije massa.

Meting	Start (22 feb)	22 mrt	Huidig (6 apr)	Δ start → 22 mrt
Gewicht (kg)	95,8	89,0*	93,6	−6,8*
Taille (cm)	87,5	85,5	84,5	−2,0
Navelhoogte (cm)	86,0	82,5	83,0	−3,5
Borst (cm)	99,5	100,0	100,0	+0,5
Billen (cm)	104,0	102,0	103,0	−2,0
Linkerbeen (cm)	63,0	62,0	63,0	−1,0
Rechterbeen (cm)	64,0	62,5	63,5	−1,5
Linkerarm (cm)	39,5	38,3	39,5	−1,2
Rechterarm (cm)	40,0	39,0	40,5	−1,0
Vetpercentage (%)	13,0	11,3	11,6	−1,7

* Het gewicht van 89,0 kg op 22 mrt is weggelaten als uitschieter. Het ligt zo'n 3 kg onder de wegingen ervoor en erna en geldt niet als dieptepunt. Het laagste gewicht van het hele logboek is 86,2 kg op 17 september. De omtrek- en vetmetingen van die datum blijven staan.

Patroon: het verlies zit vooral in de romp. Taille 2 cm minder, navelhoogte 3,5 cm minder, borst vrijwel gelijk. Armen en benen gingen tot 22 mrt 1–1,5 cm omlaag en het meeste daarvan kwam terug toen het gewicht weer opliep, wat beter past bij schommelingen in glycogeen en water dan bij echt verlies van beenweefsel. Subjectief zie ik er nog steeds slanker uit en voel ik me ook zo, en de taille blijft afnemen, zelfs nu het gewicht weer stijgt.

Wedstrijdresultaten — nulmeting & komende wedstrijden

Context: elk marathonresultaat hieronder is van vóór GLP-1. Nulmetingen bij verschillende gewichten. De eerste wedstrijden op het nieuwe gewicht moeten nog komen.

Wedstrijd	Datum	Tijd	Gewicht	Opmerkingen
Shanghai Marathon	nov 2024	3:49:47	95,3 kg
Fürth Marathon	feb 2025	3:23:41	92 kg	Persoonlijk record
Berlin Marathon	sep 2025	3:55:07	92 kg	Warme omstandigheden
Valencia Marathon	dec 2025	3:51:01	95 kg

Wedstrijdplan op het nieuwe gewicht, doorkruist op 21 april 2026:

• IM 70.3 Da Nang (10 mei 2026) — afgelast. Een gebroken rechterdijbeen na een val met de fiets op 21 april maakte een einde aan de start in Da Nang.
• Challenge Roth 2026 (6 juli 2026) — afgelast. Inschrijving begin mei 2026 overgezet naar Challenge Roth 2027 (zondag 4 juli 2027).
• Valencia Marathon (6 december 2026) — nog onzeker, in afwachting van de controle na 10-12 weken.

De hypothese over wedstrijddata op een lager gewicht ligt stil tot ik weer mag racen. De voortgang van het herstel staat in het logboek Road to Ironman.

GLP-1-protocol: gepauzeerd voor de breuk, begin juni hervat. Ik stopte direct na de operatie op 21 april 2026 met tirzepatide en bleef er in het vroege herstel vanaf, zodat ik genoeg kon eten om het bot te laten genezen. In die periode liep mijn gewicht op van ongeveer 93 kg tot ruwweg 96 kg. Begin juni ben ik opnieuw begonnen met de doses die nog in de pen zaten en ik zit weer net onder de 94 kg. De belangrijkste les uit de tijd op het middel staat nog steeds: ver onder de voorgeschreven dosis gaan werkte niet meer tegen eetbuien en suikertrek, terwijl de voorgeschreven dosis heel goed werkte. Alle details in de update van juni 2026 hierboven.

Voor een gedetailleerde splitanalyse en Garmin-data van eerdere wedstrijden, zie mijn volledige overzicht van wedstrijdresultaten.

Wat er echt veranderde

Het getal dat ik op de fiets het belangrijkst vind, is watt per kilogram. In de 5 weken ging mijn FTP van 261 W naar 281 W, een winst van 20 watt (+7,7%). Samen met het gewichtsverlies ging mijn W/kg van 2,72 naar 3,04. Een sprong van 12%. Op een heuvelachtig Ironman-parcours is dat echt.

Met de toeschrijving wil ik voorzichtig zijn. De FTP-winst kan net zo goed van gestructureerde training komen: ik zat in een gerichte opbouwfase met intervallen en drempelwerk, en dat alleen levert in een blok van 5 weken al 10-15 watt op als je het goed doet. Het gewichtsverlies en de veranderingen in lichaamssamenstelling komen duidelijk van het medicijn. De eetlustonderdrukking doorbrak de lus waarin trainingshonger het tekort altijd opblies.

De duidelijke winst zat in lichaamssamenstelling, vermogen-gewichtsverhouding en hoe hardlopen echt voelt. Het trainingsvolume bleef staan (geen gemiste sessies), de energie tijdens trainingen bleef staan, slaap en herstel bleven staan. Het enige wat ik niet netjes kan scheiden, is hoeveel van de FTP-winst van het gewichtsverlies kwam en hoeveel van een goed opgebouwde opbouwfase. Waarschijnlijk allebei, in een verhouding die ik nooit precies zal weten, en daar heb ik vrede mee.

Bijwerkingen

De eerste injectie was overdag (20 feb). Daarna was ik een paar uur misselijk. Dat was de enige keer. Elke injectie daarna ging erin op vrijdag om 19:30, vlak voor het slapengaan, en de bijwerkingen waren nul. De truc was simpel: 's avonds injecteren, het venster waarin maag-darmklachten kunnen opduiken verslapen, normaal wakker worden.

Geen energiedips in de training, geen maag-darmklachten tijdens lange ritten of duurlopen, geen invloed op slaap of herstel. De eetlustonderdrukking deed precies wat ze moest doen: minder trek, beheersbare honger, en de neiging om na een zware sessie de hele keuken leeg te eten was het grootste deel van de week weg.

Eén patroon viel op. De onderdrukking is het sterkst op dag 1–5 na de injectie. Op dag 6–7 begint de honger terug te kruipen voor de volgende dosis. Beheersbaar, maar merkbaar.

Ik heb ook geluk gehad. Veel sporters melden flinke maag-darmklachten, vooral tijdens het ophogen van de dosis. De startdosis (2,5 mg tirzepatide) plus het injecteren in de avond hebben waarschijnlijk veel geholpen. Jouw ervaring kan er totaal anders uitzien. Dit is een steekproef van één.

Voor het volledige protocol over het omgaan met bijwerkingen rond de training, zie mijn gids over bijwerkingen en het tijdstip van doseren.

Verdieping & bronnen

De onderzoeksredactie van Sportschau (ARD) gebruikte dit logboek in september 2026 als casus in een stuk over de vraag of afslankinjecties al als doping gelden. Wat ik hun vertelde, is wat deze pagina vastlegt: het middel maakt je niet sneller, het maakt minder eten mogelijk terwijl je blijft trainen. Alles hierboven is de n=1 van één sporter. Voor waar de sportbonden er echt over denken, zie GLP-1 en doping op glp1medication.guide.

Frequently Asked Questions

Wat gebeurt er met je gewicht als je stopt met GLP-1?

Bij mij begon het binnen enkele dagen terug te komen. Mijn laatste dosis tirzepatide was op 15 september 2026, en ik stopte omdat mijn pennen op waren terwijl ik op reis was. Twee dagen later woog ik nuchter 86,2 kg, de laagste meting van mijn hele logboek. Zeven dagen na de laatste dosis zat ik op 88,1 kg, en negentien dagen erna op 88,9 kg. Een deel van die eerste toename is glycogeen, water en reizen, en ik heb maar drie wegingen verspreid over twee vluchten. Maar het is de derde keer dat mijn gewicht terugkwam zodra het middel stopte, en het klopt met de studies: in SURMOUNT-4 kwamen mensen die van tirzepatide op een placebo overgingen in een jaar 14% van hun lichaamsgewicht aan, en in de extensie van STEP 1 kwamen mensen die met semaglutide stopten binnen een jaar ongeveer twee derde van hun verlies weer aan.

Kun je trainen voor een marathon of Ironman terwijl je Ozempic of Wegovy gebruikt?

Ja. Ik heb mijn volledige trainingsvolume aangehouden tijdens mijn hele GLP-1-protocol (tirzepatide/Mounjaro), inclusief de voorbereiding op Ironman en marathon. De belangrijkste aanpassingen waren een andere voedingsstrategie (GLP-1 vertraagt de maaglediging), injecteren op vrijdagavond om bijwerkingen te beperken, en voorrang geven aan eiwitinname om vetvrije massa te behouden. Ik heb door de medicatie geen enkele training gemist.

Heeft semaglutide (Ozempic, Wegovy) invloed op je hardloopprestaties?

In mijn ervaring was het netto-effect positief door een betere vermogen-gewichtsverhouding: mijn W/kg ging in 5 weken van 2,72 naar 3,04. Het is wel lastig om GLP-1 los te zien van de gewone trainingsvooruitgang. Het prestatievoordeel komt van het gewichtsverlies zelf, niet van een direct effect van het medicijn op je sportieve vermogen. Ik moest de hele tijd actief letten op mijn voeding en spierbehoud.

Hoe zorg je voor genoeg brandstof tijdens lange duurlopen en wedstrijden op GLP-1?

GLP-1 vertraagt de maaglediging, waardoor gels en koolhydraten langzamer worden opgenomen. Ik heb dat opgevangen door in lange sessies eerder te beginnen met eten, meer vloeibare calorieën te gebruiken (die sneller worden opgenomen) en elke verandering in mijn voeding eerst in de training te testen, vóór de wedstrijddag. Dat behandel ik uitgebreid in mijn gids voor voeding op de wedstrijddag.

Is semaglutide (Ozempic) door het WADA verboden voor wedstrijdsporters?

Anno 2026 staat semaglutide op het monitoringprogramma van het WADA, maar NIET op de lijst met verboden middelen. Het is in alle sporten toegestaan tijdens wedstrijden. Het WADA onderzoekt het middel wel actief en kan het in de komende jaren op de verboden lijst zetten. De ethiek en de regelgeving bespreek ik in mijn WADA-analyse.

Geeft een hogere dosis Ozempic meer dagen eetlustonderdrukking?

Bij mij niet, en ik heb het vier keer getest. Tussen 3 juli en 10 augustus 2026 ging ik van 15 eenheden naar 20, 30, 35 en uiteindelijk 40 eenheden semaglutide. Bij elke dosis kwam de eetlust rond dag 6 na de injectie terug, en na de dosis van 40 eenheden kwam hij de volgende dag al terug. Vier verhogingen leverden geen extra dekking op. Mijn voorlopige conclusie is dat wat er aan het eind van de week doorheen breekt, niet iets is wat een hogere dosis oplost. In mijn eigen voedingslogboek is het sterkere signaal de spreiding in inname (1.340 tot 5.360 kcal binnen vijf dagen), niet een tekort dat het medicijn zou moeten opvangen.

Hoe voorkom je spierverlies op Ozempic of Mounjaro als duursporter?

Uit onderzoek blijkt dat zonder ingrijpen 25-40% van het gewicht dat je op GLP-1 verliest uit vetvrije massa kan bestaan. Mijn protocol bestond uit krachttraining voor het hele lichaam gedurende de hele periode, een hoge eiwitinname en het aanhouden van het trainingsvolume. De omtrekmetingen lieten zien dat het vetverlies zich in de romp concentreerde terwijl de maten van armen en benen stabiel bleven, wat wijst op goed spierbehoud. Het volledige protocol staat in mijn gids voor spierbehoud.